Anouk – Birds (CDS 2013)

anouk-stelt-songfestivalnummer-birds-voor-video-id4204169-1000x800-nJa eindelijk, nog nooit was ik zo nieuwsgierig naar een songfestivalinzending als deze. Sublieme track, met een knipoog naar het jaren 70 geluid, wat meerdere artiesten hip vinden op dit moment. I don’t care if it fails during the Eurovision Song Contest, she’s already the best. Bonnie Tyler (is competing on behalf of the UK) eat your heart out.

Lisa Lois – Silhouette (CDS 2013)

Lisa_Lois_1Holy smoke, de nieuwe Lisa Lois ‘Sihouettes’, hele vette track. Dat ze kon zingen wisten we, het probleem in Nederland is vaak het juiste liedje. Schot in de roos dit. Net als haar 1ste album ‘Smoke’ trouwens van alweer 2009. Het nieuwe album komt er nu dan eindelijk bijna aan, eerder zei ze, het komt niet eerder uit dan dat het helemaal goed is, dan maar langer wachten…..


Di-Rect & Kernkoppen – Say Something (CDS 2012)

Supergoeie nieuwe plaat van DI-RECT en Kernkoppen (waar komen al die NL hiphoppers toch allemaal ineens vandaan?) Het wachten wordt op het nieuwe album van Di-Rect dat in 2013 moet volgen en de vraag blijft dus nog even of ze ‘Time Will Heal Our Senses’ (2011) kunnen overtreffen.

Anne Soldaat – Anne Soldaat (2012)

Je zou m kunnen kennen uit de liveband van Tim Knol en van DWDD en misschien ook wel van eerdere solo projecten. Anne Soldaat (47 jarige NL singer/songwriter/gitarist) rockt er op dit laatste, vorige maand uitgekomen, album lekker op los. Hier en daar catchy, poppy, rock, up en mid tempo en af en toe een tranentrekker maar wel een stoere dan (If, Puple Heart, Seeing Sounds en Salted). Beste tracks zijn ‘Maybe’ de single, ‘On My Way’ en ‘He Pacifier’.
4 dikke sterren deze plaat.
Optreden zien kan bijvoorbeeld 18 november Utrecht Tivoli of 2 december Rotterdam Rotown.

Alain Clark – Let Some Air In (CDS 2012)

De hele week denk ik al bij het instarten van ‘Let Some Air In’ op de radio dat Prince een nieuwe singele heeft. Wat een compliment is dat voor Alain’s nieuwe plaat. De releaseparty van het hele album ‘Generation Love Revival’ was afgelopen week reeds en het album is ook uit. Deze gaat snel in de player en daar hoor je snel meer over. Deze single in ieder geval, TOP! Op repeat!!!!!

LeLe – En Piere (CDS 2012)

Misschien dat je ‘Skinny Jeans’ (ze waren de mode ver vooruit) nog kent of ‘Neen’ van eerder dit jaar en anders gaat deze voorlopig zeker in je kop zitten. ‘En Piere’ gaat over een voice-over uit de oudheid (Piere van Ostade) maar eigenlijk blijft het een purberaal, soms tekstueel geniaal met opzwepende vette beats dikke dansplaat. Het album ‘Party Time’ heb ik nog niet afgeluisterd maar dat gaat nu snel gebeuren!!!

Trijntje Oosterhuis – Wrecks We Adore (2012)

We kennen het verhaal, Trijn vroeg “Anouk wil je 1 track voor me schrijven?”. “Nee” zei Nouk, “Een heel album wel!!”. Gelukkig kunnen we achteraf concluderen. De pop/rock liefhebber had Trijntje allang in het zondagmiddagmatinee-jazz/ballad-boring-slaap rustig in- hoekje van de muziek opgeborgen en nu, zorgt Anouk en haar productieteam ervoor, dat ze terug is op het pop podium. Wat een productie, de stem van Trijn, de handtekening van Anouk. Aces on their places zou je kunnen zeggen. ‘Happiness’ knalt al weken uit de speakers, nu kun je alle tracks hard zetten maar vooral ‘What About My Heart’, ‘We Are Gold’. ‘Nothing At All’ en ‘Knocked Out’. Jammer dat er nog altijd voor fade-outs wordt gekozen, ik zou wel eens een goede reden willen horen van de producers. Nog een dingetje dan, de cover foto is zo geretoucheerd dat ze niet meer op zichzelf lijkt(bovenstaand is niet de coverfoto van het album). Ook jammer want de muziek, die is geweldig.
5 sterren

Bertolf – Mary (CDS 2012)

Ik was al fan maar moet je dit horen. Kippen- of Kippe-vel? Whatever. Gewoon supermooi, maar vooral ook het verhaal erachter. Benieuwd? Luister gewoon naar de tekst of lees zijn verhaal hieronder.
Bertolf: ‘Dit liedje is eigenlijk nauwelijks geschreven. Het was er in de tijd dat het duurt om er naar te luisteren. En ik heb ook totaal geen moeite gedaan om poëtisch te zijn. Het liedje was voor mij in eerste instantie bedoeld voor privé-gebruik, vond het genânt om het anderen te laten horen. De moeder van mijn vrouw is een aantal jaren geleden overleden en ik heb haar nooit gekend. Ik was alleen thuis op een avond en keek naar haar foto. En toen kwam dit lied, waar ik haar postuum om haar dochters hand vraag. Muzikaal is het een heel simpel liedje in de stijl van muziek die ik veel in m’n ouderlijk huis hoorde, Doc Watson of de solo-plaat Church Street Blues van Tony Rice.’
Onderstaand de official video en de live versie van het nummer bij Rob Stenders.