Waylon – After All (2011)

Ik zou graag lyrisch worden maar ben het niet helemaal. De lat ligt hoog voor onze Willem na zo’n knaldebuut. Hij blijft natuurlijk rete muzikaal en velen doen hem dit niet na maar eerlijk is eerlijk, echte knallers staan er niet op. ‘The Escapist’ en nog een paar (hier onder genoemde) nummers moet je meerdere keren horen om te laten binnenkomen en of hij hiervoor de kans krijgt bij het grote publiek valt te bezien. Op het podium, voor de echte fans, blijft dit album fier overeind en zal ik de kans niet onbenut laten om het te gaan zien en horen.

Beste Tracks: ‘The Escapist’, ‘Speed of Love’, ‘Desperate Situation’ en ‘Need a Little Time’
Slechtste Tracks: ‘Jealousy’ en ‘The Satifier’
4 sterren

Waylon – The Escapist (CDS 2011)

Wat hebben we hem gemist de afgelopen tijd en pats, boem, simsalabim, Waylon is back met nieuwe vette single en in november z’n tweede album, gisterenochtend ook live op 3FM bij Giel. Goeie titel voor een film trouwens en ook ‘voer’ voor een teerdjurkfilm, ‘The Escapist’ gaat over het vastzitten in een verkeerde relatie en hoe je eruit kunt ontsnappen, materiaal voor iedereen herkenbaar neem ik aan.

Dionne Bromfield – Good For The Soul (2011)

Dit is het 15 jarige nichtje van Amy Winehouse en luister zelf, het is bijna eng zo gelijkend haar stem is. Op haar 13de bracht ze al haar eerste (cover) album uit en scoorde met ‘Mama Said’ en ‘Yeah Right’ hits in de UK. Nu is ‘Foolin” haar single en die wordt behoorlijk gedraaid op de radio. De rest van het album gaat het ook zeker goed doen, RnB, Disco, Soul en Pop in de mix met een paar behoorlijke uitschieters wat hitpotentie betreft. De bekendheid van haar peettante heeft haar tot nu toe geholpen en hierdoor schrijft ze mede haar nummers zelf, in het geval van dit album samen met hitmachines als Steve Booker (Sugababes), Francis White (Joss Stone) en Jimmy Hogarth (Sia). Of ze ons haar tante doet vergeten, ik hoop het niet want dat zou Amy’s talent te kort doen en aan de andere kant heeft deze Dionne ook zeker potentie om uit te groeien tot een icoon. We zullen zien.

Beste Tracks: ‘Good For The Soul’, ‘If That’s the Way You Wanna Play’, ‘Time Will Tell’ en ‘Don’t Make It True’
Slechtste Track: ‘Ouch That Hurt’
4 sterren

James Morisson – The Awakening (Deluxe Version 2011)

Na de succesvolle ‘Slave To The Music’ single en in de UK/US ‘I Won’t Let You Go’ wat nu de single in NL is geworden is hier het 3de album van de voormalige automonteur James, ‘The Awakening’ genaamd. In diverse interviews las ik dat hij zich door de platenmaatschappij bij de vorige albums in een nogal commerciële hoek was gedirigeerd met lieve lovesongs waar hij nu wilde uitbreken. Voor liefdes liedjes was in zijn persoonlijke leven ook even geen tijd want hij werd vader en verloor zijn vader. Een muzikale aardverschuiving dit album dus maar dan heb ik zeker het verkeerde album gehoord. Wat ik hier hoor is direct in het verlengde van wat we van hem kennen, melodieuze soul met inderdaad niet alleen ‘ikhouvanjouenikblijfjetrouw’ teksten maar een muzikale andere richting hoor ik echt niet. Van vette ballads (In My Dreams), meedeiners (Person I Should Have Been) tot waar hij goed in is (One Life). Met de productie heeft hij hulp gehad van Bernard Butler (van o.a. albums van Duffy en Sophie Ellis-Bextor). Ik had echt op dit nieuwe album zitten wachten en het iTunes concert afgelopen zomer was een opwarmertje waarvan de audio nu als toevoeging op de Deluxe versie van dit 5 sterren album staat. Onderstaand ook de zogenaamde album sampler die op YouTube te vinden is.

Beste Tracks: ‘One Life’, ‘Person I Should Have Been’, ‘Slave To The Music’, ‘I Won’t Let You Go’ en de orkestbakballad ‘In My Dreams’
Slechtste Track: ‘Say Something Now’ (mag spannender)
5 sterren


Anouk – Save Me (CDS 2011)

Ja ik kan er niets aan doen, dit briljante muziekwijf mag dan de 3FM megahit gescoord hebben maar heeft met het ‘To Get Her Together’ album minder succes dan voorheen en dat is geheel onterecht. Bij deze dus nog eens de nieuwe single in de ‘meezing versie’ van de video. (bij gebrek aan een echte)

Smoove & Turell – Eccentric Audio (2011)

Producer Smoove en zanger John Turrell brachten in 2009 hun eerste album ‘Antique Soul’ uit en kwamen toen van totaal onbekend tot nu onlangs headline stage voor 10000+ man op Glastonbury. Hun voorliefde voor de jaren 70 met invloeden van soul, hip hop, jazz en rhythm and blues bracht hun eerder tot samenwerkingsverbanden met o.a. John Taylor en onze eigen Kraak en Smaak. Als je dat weet hoor je het ook opeens, de overeenkomsten. Dit album met 13 tracks ligt dermate lekker in het gehoor dat het ongetwijfeld aanslaat bij de doelgroep en in de ‘Starbucks’ van deze wereld, of lounge clubs, waar de drankjes een stukje soepeler naar binnen glijden bij deze klanken. Ik heb ‘Slow Down’ de hemel ingeschreven en doe dat na het horen van het album ook bij ‘In Deep’, ‘Broke’ en ‘The Way It Goes’ die allemaal dezelfde drive hebben meegekregen. De rest is lekker en acceptabel maar springt er dan jammergenoeg net niet krachtig genoeg uit. En dat scheelt sterren….. Vandaar ook wederom de video van ‘Slow Down’ die ik de hele dag zou kunnen draaien, zoooo lekker is die track.
AdiJos

Beste Tracks: ‘Slow Down’, ‘In Deep’, ‘Broke’ en ‘The Way It Goes’
Slechtste Tracks: ‘Money’
3 sterren

Smoove & Turell – Slow Down (CDS 2011)

Moeten we deze heren al kennen? Zou kunnen, zijn in Juni al in NL geweest voor optredens en ze komen in oktober in de Melkweg en daar zou je nog naar toe kunnen als je wilt want ze zijn de moeite waard. Waren hoofact op Glastonburry en hadden in 2009 hun debuutplaat dus kansen genoeg geweest om ze te kennen. Doorbraak in NL kon deze single wel eens worden. Oude soul, funk en disco in een nieuw jasje uit de UK, ik kan er nooit genoeg van krijgen. Het album ‘Eccentric Audio’ dat net uit is gaat snel in iTunes voor review, voor als je alvast zelf wilt luisteren staan er fragmenten in de soundcloud player, klinkt veelbelovend.

Eccentric Audio Album Preview by Smoove & Turrell

Red Hot Chili Peppers – I’m With You (2011)

Alle platen meegeteld is dit het 10de album van de Los Angeles heren sinds hun oprichting in 1983. Ze zijn inmiddels meer dan 60 miljoen verkochte albums en zes Grammy Awards verder en zelf zeggen ze dat ze funk, soul, hard- en alternatieve rock combineren maar geef het een naam, het is herkenbaar en kwalitatief (bijna) altijd op een hoog niveau geweest en nog steeds. Klassiekers als ‘Under The Bridge’, ‘Dani California’ en ‘Snow (Hey oh)’ staan en horen in de top 100 aller tijden en het zou mij verbazen als ‘The adventures of Rain Dance Maggie’ niet in dat rijtje zou komen. Wat een lekkere plaat is dat, zelfs met die koeienbel in de begeleiding. Dit album begint met ‘Monarchy Of Roses’ wat een vers heeft van scheurende gitaren en vervormde leadzang maar het refrein is daarentegen weer ohzo pakkend dat het zomaar de volgende single zou kunnen worden. De poll op hun site, slimme zet van de heren, laat zien dat de fans ‘Factory Of Faith’ en ‘Brendan’s Death Song’ meer kansen geven als volgende single, beiden sterke tracks maar ik zet toch in op eerdergenoemde. Wat mij betreft glijden ze uit op ‘Even You Brutus’ en ‘Goodbye Hooray’, niet zeer slecht maar duidelijke album tracks die je na 1 keer, misschien 2 keer luisteren gaat doorzappen de volgende keren, mits je in de buurt van de knop/ab bent.
16 oktober staan ze in een uitverkocht Ahoy dus daar kun je niet meer heen maar voor 12,50 koop je in sommige Pathe bioscopen een kaartje voor een live concert op 30 augustus wat via sateliet vanuit Hamburg wordt gestraald.
Gaaf inititief.

Beste Tracks: ‘Monarchy Of Roses’, ‘The adventures of Rain Dance Maggie’, ‘Police Station’ en ‘Meet Me At The Corner’
Slechtste Tracks: ‘Even You Brutus’ en ‘Goodbye Hooray’
4 sterren (voor het artwork 5, geweldig die vlieg)