Lenny Kravitz – Black and White America (CDS 2011)

Deze held had natuurlijk mooi een kalkoenkraker kunnen scoren tijdens Thanksgiving met deze single maar daar is tie dan weer net te laat voor. Wat een plaat weer. De albumfans hoef ik niets meer te vertellen want die kennen deze track maar voor de rest van de mensen, hohoho, wat is dit weer lekker. Niet echt een ‘seasons greeting’ misschien maar who cares. En dan de rest van dit album, koop m voor het geval hij aan je voorbij is gegaan. A.s. vrijdag staat hij trouwens ook live in The Voice.

Lenny Kravitz – Black and White America (2011)

Daar is tie dan, het 9de album van de 47 jarige Leonard Albert Kravitz, je zou m toch echt jonger schatten als je al die foto’s zonder shirt van hem ziet op internet. Het vorige (gouden) album ‘It Is Time For A Love Revolution’ bracht één van z’n grootste hits in NL voort, ‘I’ll be waiting’, maar de andere singles lukten stukken minder, weer een bewijs dat een sterk album niet altijd in de single lijsten hoeft uit te blinken. Dat gebeurde met de voorloop single van dit album ook want ‘Come On Get It’ als single mislukte, de tweede ‘Stand’, ijzersterk, lukt beter en is al een hit en bij het uitkomen van het album krijgt deze waarschijnlijk nog meer airplay. Dit album, wat met 16 tracks door hem zelf geproduceerd, arrangeerd en geschreven, kan de boeken in als ijzersterk, pakkend, funky, met de o zo bekende (lekkere) riffjes op zijn gitaar en rauwe kenmerkende stem. Hier en daar doet de sound soms een beetje aan ‘Jamiroquai’ denken maar dan met Lenny’s stem (Looking Back On Love) maar zeker zo funky. Hij huurt Jay Z in op ‘Boongie Drop’ en Drake op het beetje gladde ‘Sunflower’. De opening en titelsong is mijn favoriet, ‘Black and White America’ klinkt als een seventies Detroit/Shaft theme, zijn muzikale favoriete periode, de song gaat over z’n jeugd en ethnische achtergrond. Religie wordt als thema verder op deze plaat ook niet geschuwd. ‘Everything’ weer lekker rocky en dan twee ballads die het met kerst ongetwijfeld goed doen op Sky maar waar ik nu, na twee keer horen, nog weinig mee kan, ze zijn beiden super mooi ‘Dream’ met violen en ‘The Faith Of A Child’ met koor, allebei met sterke tekst maar als ze van Enrique Iglesias waren gekomen had ik ze afgebrand, Amen. (sorry, laatst genoemde gladjakker kan natuurlijk nooit met deze mooie tracks komen)
Slotstuk ‘Push’ sluit het 5 sterren materiaal vet af wat mij betreft. O ja, 17 oktober in Ahoy, er zijn nog kaarten.
AdiJos

Ps. Het album is op vele manieren te koop maar de aanrader voor de fans is natuurlijk de Super Deluxe Versie met DVD, foto’s en vele extra’s.

Beste Tracks: ‘Black and White America’, ‘Stand’, ‘Superlove’, ‘Everything’en ‘Life Ain’t Ever Been Better Than It Is Now’
Slechtste Tracks: ‘In The Black’
5 sterren