Kylie Minogue – The Abbey Road Sessions (2012)

Kansloze poging van Kylie om serieus genomen te worden als pop artiest. Zo zie je maar, goede muziekanten om je heen en een zeer vruchtbare studio wat hits betreft met een super geluid zijn nog geen garantie tot kwaliteit. Wie wil ‘I Should Be So Lucky’ en ‘Locomotion’, beide grote hits van Kylie, nu nog horen vanuit een volle orkestbak ondersteund, symphonisch, met duur koortje door la Minoque vertolkt? Kom op zeg, het luchtige niets aan de hand karakter van deze en eigenlijk al haar liedjes maken ze juist leuk. Ook ‘Can’t Get You Out Of My Head’, haar enige nr 1 hit in NL uit 2001, kan niet bekoren met orkest, het hoort gewoon electronisch stampend snel te zijn. We wisten al dat het niet de beste zangeres aller tijden was deze Kylie maar in deze setting lijkt haar stem nog dunner dan normaal, kortom, kansloze plaat dit. Ook het nieuwe ‘Flower’ kan echt niet door de beugel, mooie clip maar een standaard 13 uit 1 dozijn nummer. Gaat m ook niet worden helaas.
Ik ben fan van haar, ze ziet er werkelijk schitterend uit, heeft zich na de borstK….. teruggevochten in de showbiz, kan een gave show neertzetten en ook wel een aardig electronisch dance nummertje inzingen maar ga nou niet opeens de stoere pop zangeres uithangen, dat ben je niet namelijk.
Ps. 1 nummer blijft overeind, ‘Where The Wild Roses Grow’ samen met Nick Cave maar het is alleen ook niet positief, het origineel was al onverteerbaar depressief maar deze versie ook. Ook geen reden dus om deze plaat te kopen.