Jonathan Jeremiah – Gold Dust (2012)

Ja zo heurt het Metropole orkest. Als je je hoofd niet boven water kunt houden zonder subsidie boor je gewoon andere inkomsten aan. Dat doen ze nu onder andere met deze Britse singer songwriter Jonathan Jeremiah. Je zou hem kunnen kennen van z’n debuut album ‘A Solitary Man’ waar ‘Heart Of Stone’en ‘Hapiness’ een gooi deden naar een hit status. Lekker in het gehoord liggende muziek en de bewuste man is gezegend met een goudomrande stem en diamanten muzikaliteit (piano en gitaar spelend) die een gevulde orkestbak eigenlijk overbodig maken. Dit album wordt daardoor grootser, bombastischer en minder poppy dan z’n vorige. Minder toegankelijk ook, al doet ‘Lazin’ In The Sunshine’, vrolijk en vlot, ook wel weer aan z’n debuut denken. Klein gitaarliedje ‘All We Need Is A Motorway’ en pianoliedje ‘Forever Shall Be Ours’ zijn een welkome afwisseling tussen het orkestgeluid.
Ik zeg, 3 sterren, van mij mag het ietsje stoerder allemaal. Zo ziet hij er ook uit namelijk.
Hij treedt 4 november, samen met Het Metropole Orkest en Michael Kiwanuka, op in het Koninklijk Theater Carré.

Jonathan Jeremiah – Heart Of Stone (CDS 2011)

Z’n album ‘Solitary Man’ kreeg hier al 4 sterren maar z’n single ‘Happiness’ zou er 5 gekregen hebben als singles ook zo’n waardering zouden krijgen. Het werd niet het grote debuut succes voor deze Cat Stevens achtige folk/soul singer songwriter. Ook ‘Lost’ dat in december vorig jaar niet verder kwam dan de tipparade had meer verdiend maar misschien wordt ‘Heart Of Stone’ dan z’n eerste knijter. Ik geloof erin.
Leuk ook die Jesus van Nazareth look in de video;o)

Jonathan Jeremiah – A Solitary Man (2011)

Je zal maar 29 zijn en gezegend met een stem als die van Jonathan Jeremiah. Wat een prachtig geluid! Menig soulzanger uit Philadelphia kan er jaloers op zijn. Toch is deze singer/songwriter van Brits/Ierse komaf. Toen hij 20 was, stak hij de oceaan over op zoek naar muzikale inspiratie in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Jeremiah doorkruiste de Verenigde Staten en verwerkte zijn indrukken in liedjes. Terug in Londen draaide Jonathan zeven jaar lang nachtdiensten om het debuutalbum ‘A Solitary Man’ op te kunnen nemen. Overdag zat hij in een analoge studio. Hulp kreeg hij van leden van de voormalige begeleidingsband van James Brown The JB’s, Guestlove en the Heritage Orchestra.
Het resultaat mag er zijn. ‘A Solitary Man’ is een imposant debuut met soulvolle muziek en breekbare folkliedjes. De arrangementen zijn zo glad als een aal in een emmer snot. Dat Cat Stevens, Scott Walker en Serge Gainsbourg voorbeelden zijn voor Jeremiah verbaast me niets. Dat hoor je terug in de muziek, evenals invloeden van James Taylor. Ook Jonathan’s stem herinnert af en toe aan Taylor en op enig moment moest ik zelfs denken aan good old Ralph-Streets of London-McTell.
Het is hooguit jammer dat Jeremiah de touwtjes helemaal zelf in handen had. Hij schreef en produceerde de nummers in zijn eentje als een ware ‘Solitary Man’. Daardoor is het resultaat bij tijd en wijle te braaf en te gepolijst. ‘Justified’ is bijvoorbeeld een saai dieptepunt.
Maar er is genoeg te genieten gelukkig. De single ‘Lost’ is helaas geflopt in ons land en de nieuwe single ‘Hapiness’ dreigt hetzelfde lot te ondergaan. In dat geval zou ‘Heart of Stone’ en sterke keus zijn als derde single, de soul spat ervan af. Mijn stem heeft-ie.

Beste tracks: ‘Heart of Stone’, ‘Lost’, ‘Hapiness’, ‘See’
Slechtste track: ‘Justified
4 sterren