Keane – Strangeland (2012)

Twee jaar na de EP ‘Night Train’ en 4 jaar na het laatste album ‘Perfect Symmetry’ is hier dan het nieuwe album van Keane. Uitgelekt op internet en dus nog steeds niet officieel ‘uit’ (7 mei) kun je nu eindelijk alle nummers op een rij luisteren en wat een feest is dat. Na het anders klinkende ‘Perfect Symmetry’ geluid klinkt hier de oude Keane, melodieus (We Are Young, Silenced By The Night, The Starting Line, Sovereign Light Cafe), dramatisch hier en daar (Sea Fogg, Disconnected, Watch How You Go, Black Rain) maar ook up tempo (Day Will Come, On The Road). Oude sound maar met gitaar nu want Jesse Quin is permanet ingelijfd blijkbaar en geef ze eens ongelijk. Basgitaar en percussie zijn zijn specialiteit maar ik zag hem tijdens ‘An Evening With Keane’ op www.amazon.com ook de toetsen beheersen en in een band als Keane kunnen er niet genoeg keyboards worden bediend. Het album is opgenomen in de eigen studio van Tim Rice-Oxley (Sea Fog Studios in East Sussex) en vandaar de eerste album presentatie in Bexhill. Inmiddels aangekondigd op Pinkpop en een tour in Engeland, de fans kunnen alle kanten op. Op ‘Strangeland’ 12 tracks en op de DeLuxe versie krijg je er 4 bij waaronder de titelsong. Percussionist Richard Hughes zegt er nog hetvolgende over als hij zegt het gevoel heeft terug te zijn in z’n jeugd en z’n eerste ervaringen in de muziek “You can never really go back, of course. Once in a while though, after a good day, we’ll go to the local pub and talk about everything and nothing until it’s time to go home. Whatever it is that makes us Keane – that invisible glue – is still there. And you can hear it all over ‘Strangeland’”.
Beste plaat van het jaar dus 5 sterren.