Alain Clark – Let Some Air In (CDS 2012)

De hele week denk ik al bij het instarten van ‘Let Some Air In’ op de radio dat Prince een nieuwe singele heeft. Wat een compliment is dat voor Alain’s nieuwe plaat. De releaseparty van het hele album ‘Generation Love Revival’ was afgelopen week reeds en het album is ook uit. Deze gaat snel in de player en daar hoor je snel meer over. Deze single in ieder geval, TOP! Op repeat!!!!!

Whitney Houston (R.I.P.)

La Houston is niet meer. Afgelopen nacht (Nederlandse tijd) werd ze in de badkamer van haar hotelkamer in Beverly Hills gevonden door, oh ironie, haar bodyguard.
De kleine Whitney kreeg muziek met de paplepel binnen dankzij moeder Cissy en tante Dionne Warwick. De gospels in de kerk deden de rest. Clive Davis van platenmaatschappij Arista Records zag het in 1983 helemaal zitten met Whitney en bracht haar twee jaar later naar de top.
Helaas was ze de laatste twee decennia vooral in het nieuws vanwege drugsgebruik en persoonlijke problemen. Juist de laatste tijd leek het beter te gaan met de diva. Ze zou weer gaan acteren in de film Sparkle en was in Los Angeles om de uitreiking bij te wonen van de Amerikaanse Grammy Awards. Whitney Houston werd slechts 48.
Collega-zangeres Barbra Streisand wist het via Twitter mooi te verwoorden: “She had everything, beauty, a magnificent voice. How sad her gifts could not bring her the same happiness they brought us.”
Zomaar een paar memorabele muzikale Whitney-momenten om stil te staan bij die fenomenale strot…

Melody Thornton – Sweet Vendetta (CDS 2011)


Lang, lang, geleden maakte Amy, een popprinsesje in een verenigd koninkrijk, toegankelijke retropop. Jammergenoeg viel prinsesje Amy in een grote pot toverdrank en daarna nog eens met haar neus in de Braziliaanse poedersuiker. Zij slijt haar dagen nu zonder muziek in een afkickkasteel met een heel diepe slotgracht eromheen.

Gelukkig is daar nu Melody Thornton. De voormalig Pussycat Doll springt behendig in het door Winehouse achtergelaten gat met haar nieuwe single ‘Sweet Vendetta’. Het nummer is retro, catchy en ademt de zomer. Helaas voor Melody is de concurrentie momenteel moordend als het gaat om dames met singles die goed in het gehoor liggen. Het helpt trouwens niet mee dat er tot nu toe geen videoclip is van ‘Sweet Vendetta’ en dat Melody geen echte website heeft, maar alleen een My Space (dat is wel heel 2001). Het zou me niets verbazen, als het nummer onopgemerkt blijft. En dat is toch jammer. We houden immers allemaal van sprookjes met een happy end.

Ben Saunders – You Thought You Knew Me By Now (2011)

Eerder al beloofd maar dan nu de recensie van het gisteren uitgekomen debutalbum van Ben Saunders, de single gaat al als een speer, ik denk dat het album erachteraan gaat, goed gelukt, hype of niet, alle 13 keigaafgoed. Je hoort dat er geld is geïnvesteerd, koortje, blazers en een lekkere sound. Opgenomen in de State of Ark Studio’s in Londen met als producer Holger Schwedt die ook Anouk, VanVelzen en Miss Montreal al hits bezorgde. Soul, soms up en dan weer downtempo, je zou het glad gezongen kunnen noemen maar ik ga voor wow, wat een stem. De titel van het album is uiteraard een verwijzing naar z’n eerste iTunes hit ‘If You Don’t Know Me By Now’ waarmee hij de wedstrijd ‘The Voice…’ ineens niet meer spannend maakte. 13 tracks dus, 10 nieuw en 3 zogenaamde bonustracks en dat zijn z’n eerste single ‘Kill For A Broken Heart’, de cover ‘When A Man Loves A Woman’ en natuurlijk ‘If You Don’t Know Me By Now’.
Ga dus maar kopen en je bent niet de enige.
AdiJos

Ps Tip 1: niet alles kan goed zijn natuurlijk, kijk eens naar je site Ben, kan een updatje gebruiken en uberhaubt mag er een zoderkamernerd los op gaan.
Ps Tip 2: als je songs van James Morisson afwijst voor je album beledig je eigenlijk behoorlijk wat mensen, denk dat je best ‘Smoking Gun’ had kunnen laten vallen voor een song van hem.

Beste Tracks: ‘Heartstrings’, ‘Baby Come Home’ en eigenlijk allemaal.
Slechtste Track: ‘Smoking Gun’
5 sterren

Jonathan Jeremiah – A Solitary Man (2011)

Je zal maar 29 zijn en gezegend met een stem als die van Jonathan Jeremiah. Wat een prachtig geluid! Menig soulzanger uit Philadelphia kan er jaloers op zijn. Toch is deze singer/songwriter van Brits/Ierse komaf. Toen hij 20 was, stak hij de oceaan over op zoek naar muzikale inspiratie in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Jeremiah doorkruiste de Verenigde Staten en verwerkte zijn indrukken in liedjes. Terug in Londen draaide Jonathan zeven jaar lang nachtdiensten om het debuutalbum ‘A Solitary Man’ op te kunnen nemen. Overdag zat hij in een analoge studio. Hulp kreeg hij van leden van de voormalige begeleidingsband van James Brown The JB’s, Guestlove en the Heritage Orchestra.
Het resultaat mag er zijn. ‘A Solitary Man’ is een imposant debuut met soulvolle muziek en breekbare folkliedjes. De arrangementen zijn zo glad als een aal in een emmer snot. Dat Cat Stevens, Scott Walker en Serge Gainsbourg voorbeelden zijn voor Jeremiah verbaast me niets. Dat hoor je terug in de muziek, evenals invloeden van James Taylor. Ook Jonathan’s stem herinnert af en toe aan Taylor en op enig moment moest ik zelfs denken aan good old Ralph-Streets of London-McTell.
Het is hooguit jammer dat Jeremiah de touwtjes helemaal zelf in handen had. Hij schreef en produceerde de nummers in zijn eentje als een ware ‘Solitary Man’. Daardoor is het resultaat bij tijd en wijle te braaf en te gepolijst. ‘Justified’ is bijvoorbeeld een saai dieptepunt.
Maar er is genoeg te genieten gelukkig. De single ‘Lost’ is helaas geflopt in ons land en de nieuwe single ‘Hapiness’ dreigt hetzelfde lot te ondergaan. In dat geval zou ‘Heart of Stone’ en sterke keus zijn als derde single, de soul spat ervan af. Mijn stem heeft-ie.

Beste tracks: ‘Heart of Stone’, ‘Lost’, ‘Hapiness’, ‘See’
Slechtste track: ‘Justified
4 sterren

Lena – Good News (2011)

Haar eerste album ‘My Casette Player’ haalde de dubbel platina status, niet slecht voor een Duitse in het Engels zingende zangeres. Hoe het met de single ‘Sattelite’ ging weet je en dit jaar doet ze weer mee met het Eurovisie Songfestival. Deze Lena, voluit Lena Meyer-Landrut (20jr) is jong, leuk, mooi en talentvol, hier en daar iets Lilly Allen achtig maar dan met minder scherpe teksten en toch ook weer heel eigen en origineel. Op dit album staan de 12 liedjes waarmee ze in de Duitse Finale staat en die zijn niet slecht, sterker, petje af. Ze schreef mee met twee tracks op dit album en met welke song ze mee gaat doen is nog niet bekend. Aloe Blacc schreef ‘At All’ en heeft mijn voorkeur.
AdiJos

Beste Tracks: ‘Push Foreward’ en ‘At All’
Slechtste Track: ‘Taken By A Stranger’
4 sterren

Corinne Bailey Rae – The Love (EP 2011)

Voor de soulvolle stem van Corinne Bailey Rae mag je mij wakker maken, desnoods midden in de nacht. De Britse zangeres brak door dankzij een optreden in de Oudejaarsshow 2005 van Jools Holland op de BBC. Haar grootste hit was ‘Put Your Records On’ in 2006. Typisch geval van: als je het nummer hoort, ken je het weer.
Deze Engelse dame met caraïbische worteltjes leverde vorig jaar nog het album ‘The Sea’ af. Nu is er de EP ‘The Love’, een mini-album dus, met 5 covers van min of meer bekende liefdesliedjes. Op voorhand klinkt dat niet bijster origineel (wel commercieel, zo vlak voor Valentijnsdag). Maar je hebt coveren en coveren. Bailey Rae laat op deze EP vooral horen wat ze allemaal kan met haar stem en dat ze een breed spectrum aan genres aankan.
Haar versie van Prince’s ‘I Wanna Be Your Lover’ blijft trouw aan het electronisch geluid van het origineel, maar swingt wel de pan uit. Verder geeft ze haar eigen draai aan Bob Marley’s ‘Is This Love’ en ‘My Love’ van Paul McCartney. Vervreemdend is het snoeiharde gitaargeluid in ‘Low Red Moon’. Het origineel is van de groep Belly uit de jaren zeventig (ik geef toe: ik had geen idee). Niet mijn favoriete track, maar wel een visitekaartje van veelzijdigheid.
De afsluiter mag er zijn: een ruim 13 minuten durende live-opname van ‘Que Sera’. Inderdaad: die ouwe stoffige Doris Day-klassieker die zelfs Radio 10 niet meer uit de kelder durft te halen. Deze uitvoering laat Doris Day dan ook achter in de kelder en is funky te noemen. Knap ook hoe de sfeer van het live-optreden uit de opname spat, dankzij een lekkere band en aangenaam aanwezige achtergrondvocalen.
Jammer dat The Love niet een volledig album is, maar als smaakmaker voor een nieuwe cd (met eigen materiaal) is er niks mis mee.

Patrick van Houten

Beste tracks: ‘I Wanna Be Your Lover’ en ‘Que Sera’
Slechtste track: ‘Low Red Moon’
3 sterren

Whitney Houston – The Essential Whitney Houston (2CD 2011)

Met zo’n strot geboren (1963) en zo’n carriere toch een zwaar leven en jaar achter de rug vrees ik. World Concertour ‘Nothing But Love’ (50 concerten) werden slecht ontvangen door haar vocale ‘magere’ prestaties maar een Britse fan zei letterlijk “She couldn’t entertain a dead rat, to be honest” en een ander vond haar “embarrassing” and “pathetic”, dat zegt genoeg. Er staan ook filmpjes op internet die dit bewijzen maar diegene die er met z’n neus bovenop stond, onze eigen Waylon heeft zich, heel professioneel, niet uitgelaten over haar prestaties, sterker nog, hij werd als supporting act super ontvangen in de UK. Haar laatste album ‘I Look To You’ vorig jaar deed het helemaal niet slecht en de titelsong en ‘Million Dollar Bill’ werden grote hits. Nu deze compilate met 36!!! tracks, completer kan je collectie niet zijn alhoewel er een aantal slechte remixen op te vinden zijn.
AdiJos

Beste Tracks: ‘My Love Is Your Love’ en ‘Same Script, Different Cast’ duet met Deborah Cox
Slechtste Track: ‘My Love Is Your Love (Jonathan Peters Mix)’
4 sterren

Cee Lo Green – The Lady Killer (nov 2010)

Naam klinkt, en hij ziet eruit, als een hele boze angstaanjagende rapper die elk moment in een steeg gevonden kan worden zonder happy end. Z’n muziek echter past daar verre bij. Misschien ken je hem nog van Gnarls Barkley’s(*1) ‘Crazy’ en ik weet nog dat ik dat hele album toen beluisterd had en dacht, wat een gelukstreffer die hit tussen al die ellende. Dit is anders, wat een superplaat. Soulbeats, filmmuziek, volle orkestbak hier en daar, gospel, koortjes, Motown, laten we het maar gewoon ijzersterk noemen. Je laat ‘m voorlopig in je cd speler of iTunes zitten als je hem eenmaal hebt gehoord, mark my words. De titel ‘Fuck You’(*2) vind ik achteraf jammer voor zo’n goeie plaat maar het helpt natuurlijk wel om hem op nr.1 te krijgen, nu het album nog, wat mij betreft is het goed genoeg om de top te halen. Oja, dat Philip Bailey (Earth Wind&Fire) nog kan zingen bewijst hij ook op dit album in ‘Fool For You’.
(*1) Duo gevormd door Cee Lo Geen en Danger Mouse
(*2) In kuise landen is de ‘Forget You’ als zogenaamde ‘clean version’ uitgebracht. Bruno Mars is mede schrijver trouwens.
AdiJos

Beste Tracks: ‘Wild Flower’, ‘Bright Lights Bigger City’, ‘Satisfied’, ‘Cry Baby’ en ‘It’s Ok’ als volgende single
Mindere Tracks: Geen

Dik 5 sterren dit album