Britney Spears – Femme Fatale (2011)

Deze L.A. barbie brengt officieel 29 maart haar nieuwste wapenfeit ter wereld ‘Femme Fatale’ getiteld. Moest mezelf behoorlijk motiveren dit af te gaan afluisteren maar heb alle moed verzameld en laat ik meteen maar aftrappen, alle 12 slecht. Sjesis wat een fantasieloos album door de al even talentloze pop. De eerste single van dit album ‘Hold It Against Me’ knalde de Amerikaanse Bilboard lijst binnen op de nr 1 positie en werd in NL ook een hit dus publiek is er zeer zeker voor haar muziek. Is er eigenlijk veel verschil tussen de Ke$ha’s, Rihanna’s, Kylie’s en Britney’s wat muziek betreft vraag je je af? Ja dat is er, buiten de verkoopcijfers hebben de eerdergenoemde dames stukken meer creativiteit en niet geheel onbelangrijk, bij hun blijft er nog stem over als de stemvervormer uit staat. Britney blijft te allen tijden klinken als een chipmunk of een heliumjunkie. Ik zie de dreigmail wel tegemoet maar antwoord geven doe ik niet denk ik.
AdiJos

Ps1. Mooie hoes zeg!!!
Ps2. Wie verzint er “Kiss Kiss, tip your glass, I do all you ask for but if you want my love you can only find it on the dancefloor?”

Beste Track: ‘Hold It Against Me’
Slechtste Track: ‘Drop Dead’
0 sterren

George Michael – TrueFaith (CDS 2011)


Nieuwe single George Michael heet “True Faith”, oorspronkelijk een knaller van New Order uit 1987. Knaller omdat het een goeie plaat is maar helaas scoorden ze er geen hit mee. Zowel George Michael nu alswel New Order toen schenken de opbrengsten aan een goed doel. George heeft nu Comic Relief als instelling aangewezen die de opbrengsten gaat cashen. Vrees echter dat het wel eens kon tegenvallen. Georges versie is mooi maar van weinig hitpotentie vrees ik.

R.E.M. – Collapse Into Now (2011)

Ik geef het je te doen, keer op keer een album uit hoesten en muzikaal je fans blijven boeien. Zeker voor de oudere bands, petje af. Vrijwillig een album van R.E.M. opzetten had ik nog nooit gedaan maar zeg nou zelf, als je juweeltjes als ‘Losing my religion'(eerste hit uit 1991), ‘Shiny happy people’, ‘Man on the Moon’ en ‘Everybody hurts’ op je naam hebt staan verdien je het om uiterst serieus genomen te worden. Ik vergeet nog even ‘Nightswimming’, was geen hit in NL maar kwam vorig jaar binnen in mijn ‘best of’ lijste.
Nu het nieuwe album, ik zal het niet spannender maken, 5 sterren voor ‘Collapse Into Now’. Van de recht op en neer gitaar naar nieuwe juweeltjes want die staan erop. Kopen die hap. Oja, de tekstschrijver krijgt voor ‘I can’t tell a lie, it’s not all cherry pie’ uit ‘Every Day Is Yours To Win’ wel een strafpunt.
AdiJos

Beste Tracks: ‘ÜBerlin’, ‘Every Day Is Yours To Win’ en ‘Walk It Back’
Slechtste Track: ‘That Someone Is You’

The Human League – Credo (2011)

Deze in 77 opgerichte band doet het nog steeds, de nog over gebleven drie meiden dan;o) (2 anderen begonnen toen niet onverdienstelijk Heaven 17)
Er zijn nummers van ze, al zijn ze oud, waarvan mijn radio/speler nog steeds op standje 10 gaat. Voor de zekerheid het foto’tje van Philip Oakey, Joanne Catherall en Susan Ann Sulley maar even toegevoegd. Je kan ze maar herkennen.
Anders doe je dat wel aan de muziek, ook van dit nieuwe album spatten de herkenbare electronica en vocalen. Hits? Ik vrees van niet, sterker nog, na het afluisteren komt hij er bij mij niet meer in. Te expirimenteel voor het grote publiek, er zullen ongetwijfeld nog fans zijn die dit kunnen waarderen, deze nieuwe 11 tracks, maar er haken er ook genoeg af helaas. Die zetten lekker hard ‘Tell Me When’ of ‘Hard Times’ op.
AdiJos

Beste Tracks: ‘Night People’ en ‘Never Let Me Go’
Slechtste Tracks: de rest
1 ster voor de moeite (grap ligt te veel voor de hand)

Hind – Crosspop (2010)

Het lijkt zo kort geleden dat ze meedeed aan Idols. Toch was dat alweer in 2003. Hind Laroussi uit Gouda bracht sindsdien 2 albums uit, 8 singles en stond in 2008 voor ons land op het Eurovisie Songfestival.
De inmiddels 26-jarige zangeres ging voor haar derde album inventief te werk. Via de website Sellaband wist ze in recordtijd internetters zo enthousiast te krijgen over haar nieuwe muzikale project dat het investeerders werden. Ze strikte producer Steve Power die eerder werkte met bijvoorbeeld Robbie Williams. ‘Crosspop’ is het etiket dat Hind plakt op de muziek die ze maakt, dus dat werd de logische titel van het album dat eind vorig jaar uitkwam.
De titel dekt de lading. Zoals ze zelf een mix is tussen een Marokkaanse vader en een Nederlandse moeder, belichaamt haar muziek het beste van meerdere werelden. Het is zeker popmuziek, maar ook soul, soms jazzy en af en toe een tikje Arabisch.
De nummers op Crosspop zijn in veel gevallen geschreven door Hind zelf, Steve Power en haar vriend en manager Eddie Tjon Fo. Dat levert een paar prachtige hoogtepunten op, waaronder het titelnummer en de mooie ballad ‘I’ve Got My Reasons’. Soms zijn de nummers wat te lang, waardoor het gevaar dreigt dat ze gaan kabbelen. Tot nu toe zijn ‘Don’t Leave Me Behind’ en ‘I Want It’ op single uitgebracht zonder al te veel succes en dat is onterecht. Al met al is het een volwassen album geworden, dat meer aandacht verdient.
Volgend jaar gaat Hind samen met collega-zangers en zangeressen de theaters in. Ze wil bekende namen uitdagen om hun eigen repertoire te voorzien van een Crosspop-sausje. Dat zou mooie dingen op kunnen leveren. Ik hoop alleen niet dat Jim Bakkum uitgenodigd wordt om ‘Doe Dit, Doe Dat’ te verCrosspoppen.

Beste Tracks: ‘I’ve Got My Reasons’, ‘Stay’, ‘I Want It’. ‘Crosspop’
Slechtste Track: ‘Some Nights’
4 sterren

Beth Ditto – I Wrote The Book (CDS 2011)


De Amerikaanse singer-songwriter Beth Ditto is tot nu toe het meest bekend als zangeres van de indie rockband Gossip. Ze is van het type prettig gestoord. Zo bekende ze ooit in haar jeugd eekhoorntjes genuttigd te hebben. Volgens haar doen ze dan in de staat Arkansas, waar ze vandaan komt, allemaal. Volgens mij probeert ze zichzelf gewoon lekker op de kaart te zetten. En met een paar ridicule anekdotes scoor je lekker in de media. Interessanter is dat ze nu zonder Gossip een EP heeft uitgebracht, waarmee ze een andere muzikale richting uitprobeert. Dit is pure dance. De eerste single heet “I Wrote The Book’ en is een regelrechte dansvloerkneiter. Het nummer doet me wat sfeer betreft een beetje denken aan Robin S en Kristine W uit de jaren negentig, maar daar is niks mis mee. Deze maffe eekhoornknager maakt gewoon één van de beste singles van 2011 tot nu toe!

Jamiroquai – Lifeline (CDS 2011)



Van het heerlijke ‘Rock Dust Light Star’ album is ‘Lifeline’ de nieuwe single, en een goeie ook. Deze 14 jaar bestaande Jamiroquai blijft van de aanstekelijke deuntjes maar ik vond ‘White Knukle Ride’ NOG lekkerder en was/ben daar ook nog steeds niet klaar mee. Geflopt of niet, ik word er heel blij van.
AdiJos

Milow – You And Me (CDS 2011)



De Vlaamse singer-songwriter Milow is één van de aangenaamste exportproducten van onze zuiderburen. Het nieuwe album heet ‘North and South’ en verschijnt op 1 april (altijd humor, die Belgen). Nu is er alvast de goed in het gehoor liggende single ‘You and Me (in my Pocket)’. Officieel komt die in Nederland pas op 18 maart uit, maar lang leve You Tube. Zoals je verwachten mag van Milow is de tekst weer vindingrijk en origineel. De videoclip mag er ook zijn. Kom maar door met dat album!

Hooverphonic – The Night Before (2010)

De Belgische formatie Hooverphonic bestaat al sinds 1995 en heeft in die tijd ruim een miljoen platen verkocht. En terwijl de Walen en de Vlamingen elkaar politiek de tent uitvechten, is deze groep populair in beide landsdelen. Toch is de groep in ons land nog ondergewaardeerd. Terwijl in het thuisland 8 albums de top 10 haalden, lijkt het in Nederland nu pas te gebeuren voor dit trio. Dat is goed nieuws!
Bassist en programmeur Alex Callier en gitarist Raymond Geerts wisselen nog wel eens van zangeres. Sinds vorig jaar verzorgt Noémie Wolfs de vocalen en zij is nummer 5 in de historie van de groep. Niks meer aan doen, zou ik zeggen, want ze heeft een prachtig geluid. Hooverphonic maakt ambient-pop, experimenteerde op het vorige album met psycheledische pop-rock, maar keert met dit album terug naar de basis. Op het nieuwe album ‘The Night Before’, dat eind vorig jaar verscheen, levert dat 12 juweeltjes van popsongs op. Melodieus, toegankelijk, maar wel met een aangenaam originele sound, waarin strijkers een hoofdrol opeisen.
De titeltrack is al op single uitgebracht en kwam in Nederland helaas nergens in de hitparade. Het openingsnummer ‘Anger Never Dies’ mag ook meteen op single, wat mij betreft en zo kan ik er nog wel een paar noemen. Enige dieptepunt is het wat zeurderige ‘Danger Zone’.
En zo ontdek je in 2011 alsnog één van de beste albums van 2010.

Beste Tracks: ‘Anger Never Dies’, ‘The Night Before’, ‘Sunday Afternoon’, ‘Heartbroken’
Slechtste Track: ‘Danger Zone’
5 sterren