Lonsdale Boys Club – Light Me Up (CDS 2012)

Ja ik ben het me bewust, The Lonsdale Boys Club klinkt nou niet echt veelbelovend als popgroepje maar als trigger misschien juist weer wel. Als je de single versie van ‘Light Me Up’ bekijkt en hoort of de remix van Grum kun je maar tot 1 conclusie komen, vette sound. Deze lekkere plaat van dit Londonse trio is nu een paar weken uit en slaat nog niet echt aan maar daar kon zo maar eens verandering in komen.


Smoove & Turell – Eccentric Audio (2011)

Producer Smoove en zanger John Turrell brachten in 2009 hun eerste album ‘Antique Soul’ uit en kwamen toen van totaal onbekend tot nu onlangs headline stage voor 10000+ man op Glastonbury. Hun voorliefde voor de jaren 70 met invloeden van soul, hip hop, jazz en rhythm and blues bracht hun eerder tot samenwerkingsverbanden met o.a. John Taylor en onze eigen Kraak en Smaak. Als je dat weet hoor je het ook opeens, de overeenkomsten. Dit album met 13 tracks ligt dermate lekker in het gehoor dat het ongetwijfeld aanslaat bij de doelgroep en in de ‘Starbucks’ van deze wereld, of lounge clubs, waar de drankjes een stukje soepeler naar binnen glijden bij deze klanken. Ik heb ‘Slow Down’ de hemel ingeschreven en doe dat na het horen van het album ook bij ‘In Deep’, ‘Broke’ en ‘The Way It Goes’ die allemaal dezelfde drive hebben meegekregen. De rest is lekker en acceptabel maar springt er dan jammergenoeg net niet krachtig genoeg uit. En dat scheelt sterren….. Vandaar ook wederom de video van ‘Slow Down’ die ik de hele dag zou kunnen draaien, zoooo lekker is die track.
AdiJos

Beste Tracks: ‘Slow Down’, ‘In Deep’, ‘Broke’ en ‘The Way It Goes’
Slechtste Tracks: ‘Money’
3 sterren

Smoove & Turell – Slow Down (CDS 2011)

Moeten we deze heren al kennen? Zou kunnen, zijn in Juni al in NL geweest voor optredens en ze komen in oktober in de Melkweg en daar zou je nog naar toe kunnen als je wilt want ze zijn de moeite waard. Waren hoofact op Glastonburry en hadden in 2009 hun debuutplaat dus kansen genoeg geweest om ze te kennen. Doorbraak in NL kon deze single wel eens worden. Oude soul, funk en disco in een nieuw jasje uit de UK, ik kan er nooit genoeg van krijgen. Het album ‘Eccentric Audio’ dat net uit is gaat snel in iTunes voor review, voor als je alvast zelf wilt luisteren staan er fragmenten in de soundcloud player, klinkt veelbelovend.

Eccentric Audio Album Preview by Smoove & Turrell

Red Hot Chili Peppers – I’m With You (2011)

Alle platen meegeteld is dit het 10de album van de Los Angeles heren sinds hun oprichting in 1983. Ze zijn inmiddels meer dan 60 miljoen verkochte albums en zes Grammy Awards verder en zelf zeggen ze dat ze funk, soul, hard- en alternatieve rock combineren maar geef het een naam, het is herkenbaar en kwalitatief (bijna) altijd op een hoog niveau geweest en nog steeds. Klassiekers als ‘Under The Bridge’, ‘Dani California’ en ‘Snow (Hey oh)’ staan en horen in de top 100 aller tijden en het zou mij verbazen als ‘The adventures of Rain Dance Maggie’ niet in dat rijtje zou komen. Wat een lekkere plaat is dat, zelfs met die koeienbel in de begeleiding. Dit album begint met ‘Monarchy Of Roses’ wat een vers heeft van scheurende gitaren en vervormde leadzang maar het refrein is daarentegen weer ohzo pakkend dat het zomaar de volgende single zou kunnen worden. De poll op hun site, slimme zet van de heren, laat zien dat de fans ‘Factory Of Faith’ en ‘Brendan’s Death Song’ meer kansen geven als volgende single, beiden sterke tracks maar ik zet toch in op eerdergenoemde. Wat mij betreft glijden ze uit op ‘Even You Brutus’ en ‘Goodbye Hooray’, niet zeer slecht maar duidelijke album tracks die je na 1 keer, misschien 2 keer luisteren gaat doorzappen de volgende keren, mits je in de buurt van de knop/ab bent.
16 oktober staan ze in een uitverkocht Ahoy dus daar kun je niet meer heen maar voor 12,50 koop je in sommige Pathe bioscopen een kaartje voor een live concert op 30 augustus wat via sateliet vanuit Hamburg wordt gestraald.
Gaaf inititief.

Beste Tracks: ‘Monarchy Of Roses’, ‘The adventures of Rain Dance Maggie’, ‘Police Station’ en ‘Meet Me At The Corner’
Slechtste Tracks: ‘Even You Brutus’ en ‘Goodbye Hooray’
4 sterren (voor het artwork 5, geweldig die vlieg)

Lenny Kravitz – Black and White America (2011)

Daar is tie dan, het 9de album van de 47 jarige Leonard Albert Kravitz, je zou m toch echt jonger schatten als je al die foto’s zonder shirt van hem ziet op internet. Het vorige (gouden) album ‘It Is Time For A Love Revolution’ bracht één van z’n grootste hits in NL voort, ‘I’ll be waiting’, maar de andere singles lukten stukken minder, weer een bewijs dat een sterk album niet altijd in de single lijsten hoeft uit te blinken. Dat gebeurde met de voorloop single van dit album ook want ‘Come On Get It’ als single mislukte, de tweede ‘Stand’, ijzersterk, lukt beter en is al een hit en bij het uitkomen van het album krijgt deze waarschijnlijk nog meer airplay. Dit album, wat met 16 tracks door hem zelf geproduceerd, arrangeerd en geschreven, kan de boeken in als ijzersterk, pakkend, funky, met de o zo bekende (lekkere) riffjes op zijn gitaar en rauwe kenmerkende stem. Hier en daar doet de sound soms een beetje aan ‘Jamiroquai’ denken maar dan met Lenny’s stem (Looking Back On Love) maar zeker zo funky. Hij huurt Jay Z in op ‘Boongie Drop’ en Drake op het beetje gladde ‘Sunflower’. De opening en titelsong is mijn favoriet, ‘Black and White America’ klinkt als een seventies Detroit/Shaft theme, zijn muzikale favoriete periode, de song gaat over z’n jeugd en ethnische achtergrond. Religie wordt als thema verder op deze plaat ook niet geschuwd. ‘Everything’ weer lekker rocky en dan twee ballads die het met kerst ongetwijfeld goed doen op Sky maar waar ik nu, na twee keer horen, nog weinig mee kan, ze zijn beiden super mooi ‘Dream’ met violen en ‘The Faith Of A Child’ met koor, allebei met sterke tekst maar als ze van Enrique Iglesias waren gekomen had ik ze afgebrand, Amen. (sorry, laatst genoemde gladjakker kan natuurlijk nooit met deze mooie tracks komen)
Slotstuk ‘Push’ sluit het 5 sterren materiaal vet af wat mij betreft. O ja, 17 oktober in Ahoy, er zijn nog kaarten.
AdiJos

Ps. Het album is op vele manieren te koop maar de aanrader voor de fans is natuurlijk de Super Deluxe Versie met DVD, foto’s en vele extra’s.

Beste Tracks: ‘Black and White America’, ‘Stand’, ‘Superlove’, ‘Everything’en ‘Life Ain’t Ever Been Better Than It Is Now’
Slechtste Tracks: ‘In The Black’
5 sterren

Aïrto – Mystery (CDS 2011)

Deze Aïrto Edmundo (25) heeft nogal wat covers op YouTube staan en bij met name ‘Chasing Pavements’ hoor je goed wat hij in z’n mars heeft. Z’n Linked In profiel luidt, Independent Music Professional, Location Apeldoorn Area. Hij kreeg door z’n YouTube uploads ongevraagd hulp aangeboden van oa. Usher maar bedankte vriendelijk voor de eer en schrijft liever z’n eigen songs. Predikaat 3FM Serious Talent volgt en hier z’n eerste single ‘Mystery’. Luister en oordeel zelf. Wil je m live zien, dat kan ook, op vrijdag 26 augustus staat hij op het hoofdpodium van de Uitmarkt in Amsterdam.


Kraak & Smaak – Electric Hustle (2011)

Ik vreet toch echt m’n harde schijf op als dit niet hun grootste hit wordt, zowel die supervette single ‘Call Up To Heaven’ alswel dit hele album. Wie de eerdere muziek kent, drie albums (2 studio albums en 1 live) en 1 single hit ‘Squeeze Me’ gaat deze nieuwe muziek zeker waarderen en herkennen. Het Leidse producerstrio heeft op dit album hulp van zangeres Lex Empress maar ook Lee Fields, Romanthony (de stem uit Daft Punks ‘One More Time’), John Turrel en Fred Wesley (trombonist van James Brown) werkten mee. Op het nieuwe Moby album komt ook een remix van de heren en ze hebben nog een behoorlijke wensenlijst wat samenwerkingen betreft. Iets electronischer dan de eerdere muziek, dansbaar, funky en soulvol. Vanavond is de album release in de Melkweg maar er komen nog een aantal andere mogelijkheden om ze live te aanschouwen. In het buitenland scoren ze al een tijdje heel behoorlijk en ik vind dat ze in NL zeker meer aandacht en waardering verdienen. Onderstaande nog de eerste single van dit album die helaas niet echt aansloeg (buiten de clubs dan).
AdiJos

Beste Tracks: ‘Call Up To Heaven’, ‘Let’s Go Back’, ‘Dynamite’ en ‘Hold Back Love’ maar eigenlijk de hele plaat
Slechtste Tracks: none
5 sterren

Mr President – Number One (2011)

Wel eens van AKA Patchworks gehoord? Deze Fransman die eigenlijk Bruno Hovart gedoopt is maakt Jazz, Worldsoul, Ubansoul geef het een naam maar luisteren is beter. Number One begint redelijk saai maar na een paar nummers komen originaliteit en muzikaliteit beter tot z’n recht waarna ik nog moeite krijg om de beste track aan te wijzen omdat het er eigenlijk te veel zijn. ‘The Best Is Yet To Come’ verklaart het label vintage het beste, jaren ’70 Funk maar dan origineel gemaakt. De beste track is ‘Homeless Soul’ maar ik kan er zonder moeite nog 8 supertracks bij optellen. Kopen zou ik zeggen dit album.
AdiJos

Ps. Ik ben geen liedjes schrijver maar als je nou bij elk nummer een begin moet bedenken waarom bedenkt deze Patchworks dan geen einde aan zijn nummers? Af en toe je van de makkelijke fadeout bedienen a la, hier lijken alle nummers wel weggetrokken te worden i.p.v. een staand eind. Beetje jammer.

Beste Tracks: ‘Homeless Soul’ en ‘The Best Is Yet To Come’
Slechtste Track: ‘Celebrate’
4 sterren